در همین ابتدا به شما می گوییم فیش ؟ فیش bnc یک رابط بسیار متداول در حوزه مخابرات آنالوگ است. که معمولاً برای اتصال کابل‌های کوآکسیال به دستگاه‌های متنوع مورد استفاده قرار می گیرد. فیش bnc برای اتصالاتی مانند سیگنال‌هایRF، سیگنال‌های آنالوگ و دیجیتال، آنتن‌های رادیویی، دستگاه‌های تست الکتریکی و غیره به کار می رود.
یکی از کاربردهای رایج فیش bnc اتصال دوربین‌های مداربسته به دستگاه ضبط تصاویر (DVR) می باشد. اغلب این اتصالات از طریق کابل‌های کوآکسیال انجام می گردد. فیش bnc در بسیاری از سیستم‌ها و دستگاه‌ها مانند دوربین‌های مداربسته، اتصالات شبکه‌های کامپیوتری، تجهیزات تست و اندازه گیری الکترونیکی و دستگاه‌های صوتی و تصویری استفاده می گردد.
انواع کانکتورهای bnc
حال که متوجه شدید فیش به انواع آن می پردازیم. در واقع چهار مدل اصلی کانکتور bnc در بازار موجود است:
(twice-on-bnc):
استفاده از این مدل از کانکتور بسیار ساده است و بدون نیاز به ابزار انجام می گردد. شما فقط کافی است، کانکتور را با چرخش آن روی کابل کوآکسیال قرار دهید. با این حال، اگر کابل از قبل جدا نشده باشد، ممکن است نیاز به استفاده از ابزار مناسب باشد.
کانکتور (F-Compression):
این نوع کانکتورها از دو روش نصب استفاده می کنند.. یا از کانکتورbnc فشرده سازی یکپارچه استفاده می‌کنند و آن را روی کابل فشرده می‌کنند، یا از کانکتور F فشرده سازی استفاده کرده و سپس کانکتور BNC را پیچ می‌کنند. بسیاری از نصابان ترجیح می‌دهند روش دوم را به دلیل قابلیت استفاده گسترده‌تر کانکتورهای F در صنعت تلویزیون و سیستم‌های نظارتی به کار ببرند.
کانکتور (F-Crimp):
این روش مشابه کانکتور F-Compression است با این تفاوت که به جای کانکتور فشرده، از کانکتور Crimp-On استفاده می شود. به طور معمول، ابتدا کابل به کانکتور F-Crimp متصل می‌شود و سپس کانکتور bnc پیچ می‌شود.
کانکتور (Crimp-On) :
این نوع کانکتور bncدر دو نوع 2 تکه و 3 تکه وجود دارد، اما استفاده از نوع 2 تکه بسیار متداول تر است. نصب کابل با استفاده از کانکتورهای Crimp-On bnc نیازمند دو ابزار است: ابزار Crimp و کابل کش. این روش یک مقدار زمان‌برتر است، اما اتصال قوی و پایدارتری را تضمین می نماید.
کابل bnc چیست؟
در اصل ما کابل BNC نداریم و اسم اصلی آن فیش BNC می باشد. فیشBNC فیشی است که برای اتصال و انتقال سیگنال‌های RF (رادیو فرکانس) مورد استفاده قرار می گیرد. پس با کابل فرق دارد. در واقع فیش این کابل‌ها دارای ساختار کوآکسیال می باشند، که شامل یک راهبرد داخلی هم محور (که هسته مرکزی و غلاف مسی دارد) و یک غلاف خارجی که برای جدا کردن سیگنال از تداخل‌های خارجی می باشد.
حال که فهمیدید تفاوت و کارکرد کابل کواکسیال و فیش باید گفت: فیش BNC نام خود را از نوع کانکتوری که برای اتصال این فیش به تجهیزات استفاده می گردد، یعنی کانکتور BNC، می‌گیرد. این کانکتورها دارای ساختار بسته شونده و قفل‌پذیر هستند که اتصال محکمی بین کابل و تجهیزات فراهم می نمایند.
نحوه اتصال bnc به کابل کوآکسیال
برای اتصال یک BNC به یک کابل کوآکسیال، می‌توانید مراحل زیر را دنبال کنید:
آماده سازی کابل کوآکسیال:
عایق خارجی کابل کوآکسیال را حدود 1 اینچ (2.5 سانتی‌متر) با کمک سیم چین از کابل کوآکسیال جدا کنید. اطمینان حاصل کنید که هادی داخلی یا محافظ کابل صدمه ندیده باشد.
- برش هادی داخلی: پس از برداشتن عایق خارجی، هادی داخلی کابل کوآکسیال (معمولاً یک سیم مسی) را کوتاه کنید تا طول مورد نیاز برای اتصال به کانکتور BNC نمایان شود. طول هادی داخلی ممکن است بسته به نوع کانکتور BNC و کابل کوآکسیال متفاوت باشد، بنابراین به دستورالعمل های سازنده کانکتور مراجعه کنید.
- قراردادن کانکتور BNC بر روی کابل: کانکتور BNCرا روی کابل کوآکسیال بلغزانید، به گونه‌ای که انتهای موزون آن به سمت هادی داخلی قرار گیرد. اطمینان حاصل کنید که کانکتور به انتهای عایق کابل برسد.
- آماده‌سازی کانکتور: اگر از کانکتور BNC نوع کریمپ (Crimp) استفاده می‌کنید، به یک ابزار کریمپ نیاز دارید. کانکتور را در ابزار کریمپ قرار دهید و آن را به درستی تراز کنید.
- کریمپ کردن کانکتور: با استفاده از ابزار کریمپ، فشار دهید تا کانکتور به طور محکمی روی کابل فشرده شود. این عمل باعث ایجاد اتصال امن بین کانکتور و کابل می‌شود.
- بررسی اتصال: پس از کریمپ کردن کانکتور، با کشیدن آرام کانکتور، از اینکه به طور محکمی به کابل متصل شده است، اطمینان حاصل کنید.
- آزمایش اتصال: در صورت امکان، از یک مولتی‌متر یا تستر تداوم استفاده کنید تا بررسی کنید که هادی داخلی و پین کانکتور به درستی اتصال دارند و اتصال الکتریکی خوبی برقرار شده است.
توجه داشته باشید که مراحل ممکن است بسته به نوع کانکتور BNC و کابل کواکسیال متفاوت باشند. همواره توصیه می‌شود به دستورالعمل‌ها یا راهنمایی‌های تولیدکننده مراجعه کنید تا نصب صحیح را انجام دهید.
آموزش نحوه سوکت زدن کابل شبکه در دوربین مداربسته
اتصال سوکت در شبکه برای نصب دوربین مداربسته یک مهارت بسیار مهم و اساسی است و باید به درستی انجام شود تا ارتباط به درستی برقرارگردد و سیستم به خوبی عمل نماید. در زیر توضیحاتی در مورد نحوه صحیح سوکت زدن کابل شبکه آورده شده است:
آماده‌سازی کابل
ابتدا کابل شبکه را با استفاده از یک کابل یا چاقوی کابل آماده کنید. بخشی از عایق کابل را جدا کرده و هادی‌های داخلی را ذخیره کنید. هادی‌ها باید به درستی مرتب شده و آماده برقراری اتصال با سوکت باشند.
نصب سوکت
سوکت شبکه را که معمولاً به صورت RJ45 است، بر روی کابل قرار دهید. اطمینان حاصل کنید که هادی‌ها به درستی وارد پین‌های سوکت شده‌اند و هیچ هادی‌ای خارج نمانده است.
برش هادی ها
پس از نصب سوکت، انتهای هادی‌ها را به طول مناسب ببرید. این بستگی به نوع سوکت و استفاده شما دارد. بهتر است هادی‌ها به اندازه‌ای کوتاه شوند که به خارج از سوکت بیرون نیایند و اندازه مناسبی داشته باشند.
قراردادن هادی ها در پین ها
هادی‌ها را به طور مرتب در پین‌های سوکت قرار دهید. اطمینان حاصل نمایید که هر هادی در پین متناظر قرار گرفته است و هیچ هادی‌ای در پین‌های دیگر گیر نکرده است.
فشردن سوکت
سوکت را با استفاده از یک ابزار فشاردهی مخصوص به طور محکم در کابل قرار دهید. این کار باعث می‌شود سوکت به طور ایمن و محکم به کابل متصل گردند.
آزمایش اتصال
در نهایت، با استفاده از یک تستر سیم کشی شبکه یا دستگاه تست شبکه، اتصال سوکت را بررسی کنید. این ابزارها به شما کمک می‌کنند تا بررسی کنید که آیا هادی‌ها به درستی در پین‌ها قرار گرفته‌اند و اتصال سیم‌کشی صحیحی بین سوکت و کابل شکل گرفته است.
درج دیدگاه